Niepubliczne Przedszkole Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej pod wezwaniem św. Józefa w Tyliczu

OCHRONIĆ WYCHOWUJĄC”


KONCEPCJA PRACY NIEPUBLICZNEGO PRZEDSZKOLA

SS NMP NP P.W. ŚW. JÓZEFA

W TYLICZU UL. RYNEK 14 A

W latach 2015-2018

Ochrona bierze swoją nazwę od chronienia, zachowywania i szanowania świętych obyczajów rodzinnych i jest dla owej najmniejszej braci Chrystusowej jakoby pospólnym domkiem macierzyńskim”.

(E. Bojanowski)

    SPIS TREŚCI:

  1. Podstawy prawne i źródła opracowania koncepcji

  2. Informacja o przedszkolu (koncepcja pedagogiki wg bł. Edmunda bojanowskiego)

  3. Personel i baza przedszkola

  4. Wizja przedszkola

  5. Misja przedszkola

  6. Wartości chrześcijańskie będące fundamentem pracy wychowawczej

  7. Specyfika wychowania w ochronce

  8. Procedury osiągania celów

  • Metody stosowane w przedszkolu

  • Formy pracy:

9. Stosowane zasady wychowania

10. Obowiązujące normy zachowań w przedszkolu

11. Stosowane systemy motywacji

12. Sposoby badania osiągnięć edukacyjnych dzieci

13. Sposoby monitorowania osiągnięć nauczycieli

14. Sposoby informowania rodziców o postępach edukacyjnych i rozwojowych dzieci

15. Model absolwenta

16. Obszary wychowawczo-dydaktyczne potrzebne do integralnej pracy z dzieckiem zgodnie ze wskazaniami bł. Edmunda Bojanowskiego

17. Model wychowawcy

18. Zasady współpracy z rodziną i podejmowane zadania

19. Sposoby współpracy z środowiskiem lokalnym

20. Patronat dni tygodnia w ochronce

21. Obrzędowość i uroczystości ochronki

22. Dobór programów

24. Promocja placówki

25. Kierunki działań (priorytety na lata 2015/2016 do 2017/2018)

26. Zakończenie


1. PODSTAWY PRAWNE I ŹRÓDŁA OPRACOWANIA KONCEPCJI

  • Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015, poz. 357).

  • Karta Nauczyciela z dn. 26 stycznia 1982 r. ( Dz. U. z 2006 r nr 97, poz. 674 z późn. zm.).

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie nadzoru pedagogicznego (Dz. U. z 2015 r. poz. 1270),

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie wymagań wobec szkół i placówek (Dz. U. z 2015 r. poz. 1214).

      • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 maja 2014 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z 2014 r. poz. 803).

  • Statut Niepublicznego Przedszkola SS NMP NP p.w. św. Józefa w Tyliczu.

  • Charyzmat Sióstr Służebniczek Starowiejskich zgodnie z Konstytucjami Zgromadzenia Sióstr Służebniczek.

  • Pierwsza Reguła Zgromadzenia Służebniczek.

2. INFORMACJA O PRZEDSZKOLU

Nasze przedszkole – Niepubliczne Przedszkole Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMP NP. p.w. św. Józefa w Tyliczu, ul. Rynek 14 A funkcjonuje w budynku będącym własnością Zgromadzenia Sióstr Służebniczek NMPNP dostosowanym do potrzeb dziecka. Przedszkole potocznie zwane jest ochronką. Organem prowadzącym jest Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP NP z siedzibą w Tarnowie, ul. Mościckiego 18. Nadzór Pedagogiczny sprawuje Małopolski Kurator Oswiaty w Krakowie.

Przedszkole nasze jest przedszkolem katolickim nastawionym na wychowanie w duchu wartości i zasad przekazywanych przez Kościół katolicki. Podstawą realizowanego procesu wychowawczo-dydaktycznego jest odniesienie się do treści pedagogiki personalistycznej, koncepcji integralnego wychowania Stefana Kunowskiego i koncepcji pedagogicznej bł. Edmunda Bojanowskiego oraz charyzmatu Sióstr Służebniczek, którym jest służba dzieciom, ubogim i chorym, wiedza i praktyka pedagogiczna wynikająca z tradycji i współczesnej działalności oświatowej, jak też opiekuńczo-wychowawczej Zgromadzenia.

Koncepcja pedagogiczna bł. Edmunda Bojanowskiego oparta jest na wartościach chrześcijańskich uwzględniając indywidualne potrzeby i możliwości rozwojowe małego dziecka. Uważał on, że najważniejszym celem wychowania jest, „ aby człowiek stał się obrazem i podobieństwem Boga na ziemi”, dlatego też w tym kierunku zmierzały jego metody  wychowawcze i cały program. Aby człowiek mógł ten cel osiągnąć najpierw musi być umiejętnie, stopniowo przygotowany poprzez rozwój wrodzonych zadatków i wprowadzony w świat wartości poprzez wychowanie, by z czasem sam przyjął odpowiedzialność za swój rozwój.

Dla Bojanowskiego wychowanie, to proces kształtowania osobowości wychowanków poprzez wprowadzenie ich w świat wartości religijnych, moralnych, społecznych i kulturalnych. Działalność pedagogiczną oparł na oddziaływaniu środowiska społecznego, jego historii, tradycji, kultury, jak i na wrodzonych zadatkach osoby. Przyczyny sprawcze i wzorce wychowania odkrywa w religii, naturze i historii. Wszystko zaś łączy z rytmem przyrody. W takim, bowiem kontekście widzi człowieka, cel, sens i wartość jego życia, jego kondycję fizyczną i duchową, środowisko jego życia i działania.

W swojej koncepcji pedagogicznej wskazywał, że najważniejsze jest dziecko, które opisuje fizycznie, umysłowo i obyczajowo. W jego ujęciu dziecko - to osoba posiadająca swą wielką godność, którą należy otoczyć szacunkiem i ze względu, na którą należy podejmować działania. Ma ono prawo do otrzymania należnego wychowania w procesie, w wyniku którego staje się w pełni człowiekiem, czyli obrazem i podobieństwem Boga na ziemi.

Bojanowski zwraca też uwagę na prawdę o tym, że we wczesnych latach życia człowiek jest narażony na zagrożenia. Stąd potrzebuje ze strony dorosłych nie tylko pomocy w pełnym rozwoju, ale także ochrony przed niebezpieczeństwami. Przynaglony światłem  nadprzyrodzonej wiary, wypracował własną metodę wychowawczą, którą polecił stosować w prowadzonych przez siostry ochronkach.

3. PERSONEL I BAZA PRZEDSZKOLA

PERSONEL PRZEDSZKOLA:

  • Przedszkole posiada wykwalifikowaną, kompetentną, zaangażowaną i odpowiedzialną kadrę pedagogiczną, która dba o swój rozwój zawodowy poprzez udział w różnych formach doskonalenia, studiowanie literatury pedagogicznej, poszukiwanie ciągle nowych rozwiązań edukacyjnych i wychowawczo – opiekuńczych.

  • Kadra Pedagogiczna jest wspierana przez personel obsługi.

  • W przedszkolu jest przeprowadzana przez psychologa i logopedę, diagnoza gotowości szkolnej oraz diagnoza dla dzieci z zaburzeniami mowy.

BAZA

  • Przedszkole nasze mieści się na parterze budynku będącego własnością Zgromadzenia Sióstr Służebniczek, dostosowanym do potrzeb przedszkola;

  • W skład pomieszczeń przedszkola wchodzą 2 sale zajęć z łazienkami, szatnia, jadalnia, kuchnia z odpowiednim zapleczem, sekretariat, pokój nauczycielski, toalety;

  • Rozkład i urządzenie poszczególnych pomieszczeń pozwala na dobre zorganizowanie pracy dydaktyczno - wychowawczo – opiekuńczej;

  • Podczas urządzania i meblowania sal wykorzystywane są zasady ergonomii;

  • Sale wyposażone są w różnorodne pomoce dydaktyczne, kąciki zabaw oraz zabawki umożliwiające wszechstronny rozwój i integrację dzieci;

  • Wszystkie środki dydaktyczne, materiały, przybory i narzędzia do zajęć i zabaw umieszczone są w określonych, łatwo dostępnych miejscach;

  • Przedszkole do pełniejszej formacji religijnej dzieci korzysta z kaplicy domu zakonnego, dostępnej również dla rodziców.

4. WIZJA PRZEDSZKOLA – OCHRONKI

Ochrona, czyli urzeczywistnianie wartości, w tym głównie budowanie chrześcijańskiego

systemu wartości poprzez przekazywanie ich w procesie integralnego wychowania dziecka, zachowywaniu tradycji i wsparciu rodziny dla moralnego odradzania i zachowania tożsamości narodu.

5. MISJA PRZEDSZKOLA – OCHRONKI

  • Integralne wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym w odniesieniu do chrześcijańskiej hierarchii wartości z uwzględnieniem możliwości i potrzeb miejsca i czasu.

  • Nauczanie oraz kształcenie umiejętności istotnych dla wychowania osobowości ukierunkowanych na wartości najwyższe – prawda, dobro, piękno, zatroskanych o dobro wspólne i gotowych podjąć wysiłek odpowiedzialności za siebie i innych bazując na konkretnych ideałach i wzorach osobowych czerpanych z Biblii, historii, tradycji i współczesności.

  • Współpraca z rodziną w procesie wychowania dziecka oraz wsparcie rodziców w pełnieniu ich funkcji opiekuńczych i wychowawczych.

  • Propagowanie wartości społecznych, moralnych, religijnych, narodowych, rodzinnych i kulturowych w środowisku i wdrażanie do ich urzeczywistniania oraz angażowanie rodziców w życie ochronki, w funkcjonowanie różne formy zaangażowania rodzin w uroczystości religijne, patriotyczne i okolicznościowe, w spotkania integracyjne, rekreacyjne i formacyjne

  • Współpraca ochronki z innymi instytucjami i organizacjami.

6. WARTOŚCI CHRZEŚCIJAŃSKIE BĘDĄCE FUNDAMENTEM PRACY WYCHOWAWCZEJ PRZEDSZKOLA

  • BÓG:
    -  Wychowanie do wiary i ufności.
    -  Wychowanie do poszanowania symboli i praktyk religijnych.
    -  Wychowanie w duchu jedności chrześcijańskiej.

  • CZŁOWIEK:
    -  Wychowanie do akceptacji każdego człowieka i poszanowania jego godności.
    -  Wychowanie do odpowiedzialności za siebie i innych.

- Wychowanie do wrażliwości i kształtowanie szlachetnego charakteru.

  • RODZINA:
    -  Wychowanie do miłości i wdzięczności.
    -  Wychowanie do radości i bezinteresownej służby.
    -  Wychowanie do odpowiedzialnego podejmowania ról.

  • OJCZYZNA:

- Wychowanie do umiłowania ojczyzny i do postawy patriotycznej.

- Wychowanie do poszanowania przyrody.

- Wychowanie do zgodnego współistnienia w społeczeństwie.

7. SPECYFIKA WYCHOWANIA W OCHRONKACH

Dzieci, jako najdroższy skarb Pana Jezusa niech z miłością pielęgnują dokładając wszelkich starań, aby w młodziutkie umysły wkorzenić gruntowne poznanie Chrystusa i miłość Boga” (bł. Edmund Bojanowski)

Specyfika ta wyraża się w:

  • Bazując na bogatej koncepcji pedagogicznej Bojanowskiego cały proces wychowania w ochronce określamy, jako ochronę. Ochrona, jak mówił Bojanowski, to tyle, co: „ochranianie, szanowanie, oszczędzanie, całość, nienaruszalność, schronienie, zachowanie”.

  • Za główny cel naszej pracy stawiamy budowanie chrześcijańskiego systemu wartości przekazywanych w procesie integralnego wpływu wychowawczego (wychowanie religijne, moralne, patriotyczne łącznie z wychowaniem fizycznym, umysłowym i społecznym) z zachowaniem tradycji narodowych, ludowych i ścisłą współpracą z rodziną wychowanków.

  • W całokształcie naszej pracy gdyż na pierwszym miejscu stawiamy dzieckoi jego dobro, uwzględniając potrzeby i możliwości rozwojowe. Szanując jego prostotę, zgodnie z zasadą: im mniejsze dziecko tym więcej zabaw, stopniowo wprowadzamy zajęcia praktyczne i dydaktyczne. Tak, więc w tym okresie dominuje spontaniczna zabawa, w czasie, której dziecko przyswaja sobie najwięcej umiejętności i wiadomości. Zabawa, jako podstawowa działalność dziecka jest wykorzystywana również podczas zajęć, jako jego aktywne i twórcze uczestnictwo w przyswajaniu poznawanych treści.

  • Działaniach, które podejmują Siostry w poczuciu pełnienia misji służby wartościom, zmierzając do ochrony i urzeczywistniania wartości oraz godności osoby wychowanka poprzez odkrywanie i rozwijanie jego darów nadprzyrodzonych i naturalnych w odniesieniu do rzeczywistości, w jakiej żyje i do jakiej zmierza.

  • Pracy wychowawczo – dydaktycznej i opiekuńczej nastawionej na udział w szeroko pojętych działaniach integracyjnych dotyczących zróżnicowania, co do stanu zdrowia, sprawności, statusu społecznego, materialnego oraz różnic pokoleniowych.

  • Na uwagę zasługuje planowanie planu pracy zgodnie z kalendarzem liturgiczny oraz przeżywaniem poszczególnych dni tygodnia pod hasłem konkretnego Patrona dnia.

  • W specyfice klimatu wychowawczego i wynikające z niego konsekwencje dla osób pracujących i całych środowisk związanych z ochronkami.

  • W zakresie tych oddziaływań w ochronkach, który przekracza wymiar jedynie widzialny, rozszerzając się na wymiar łaski i transcendencji, w tym także na ideały i wartości związane z życiem codziennym, a dotykające tajemnicy świętych obcowania i nadprzyrodzoności.

8. PROCEDURY OSIĄGANIA CELÓW

  • METODY STOSOWANE W OCHRONCE

  • Wśród metod stosowanych w przedszkolu przeważają metody czynne, oparte na działalności dziecka, którym towarzyszą metody percepcyjne i słowne. W procesie wychowawczo- dydaktycznym systematycznie stosowane są metody wychowania i nauczania jako komplementarny układ realizowanych świadomie czynności nauczycieli i dzieci, w którym dokonuje się przekaz wiedzy i działań wychowawczych w celu integralnego rozwoju osobowości wychowanków.

  • Metody i środki wychowania są ściśle dostosowane do indywidualnych możliwości dzieci i ich wieku, tak, by proces wychowania w sposób harmonijny obejmował wszystkie sfery rozwoju.

  • Metody i środki wychowania są ściśle dostosowane do indywidualnych możliwości dzieci i ich wieku, tak, by proces wychowania w sposób harmonijny obejmował wszystkie sfery rozwoju. Zdaniem bł. Edmunda Bojanowskiego: „Zadaniem wczesnego wychowania nie jest żadna nauka szkolna, lecz nauka życia, a dzieci mają być od małości zaprawiane do życia ludzkiego”.

  • Metody wspierająceproces wychowawczo-dydaktyczny odwołują się do nowoczesnych koncepcji pedagogicznych i nowatorskich, sprawdzonych metod pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym.

  • FORMY PRACY:

Rozróżniamy następujące formy pracy z dzieckiem:

  • Z uwagi na dziedzinę życia społecznego, w którym uczestniczy wychowanek

  • Zabawa, sztuka, edukacja, praca.

  • Z uwagi na relacje, w jakie wchodzi wychowanek z innymi osobami

  • praca z całą grupą, praca w zespole, praca indywidualna.

UZNAJEMY, ŻE ZABAWA JEST:

Główną formą działalności człowieka, typową dla wieku dziecięcego. Jako istotny, główny i niezastąpiony rodzaj aktywności dziecka, a zarazem środek jego ekspresji, jest naturalną drogą zaspokajania jego zainteresowań oraz potrzeb: ruchowych, poznawczych, emocjonalnych i społecznych. Stosujemy:

  • Zabawy konstrukcyjne- zaspakajają potrzebę twórczej aktywności dzieci, wzbogacają ich wiedzę o materiałach i konstrukcjach, uczą zmieniać rzeczywistość.

  • Zabawy twórcze zwane naśladowczo- czynnościowymi, czy tematycznymi. Za ich pośrednictwem dzieci wyrażają w sposób twórczy siebie i otaczającą ich rzeczywistość.

  • Zabawy dydaktyczne są przygotowane przez nauczyciela. Służą przede wszystkim uczeniu się dzieci, a głównie rozwojowi ich spostrzegawczości, uwagi, pamięci, myślenia, wzbogaceniu wiedzy i kształtowaniu mowy.

  • Zabawy ruchowe, wywierają szczególnie silny wpływ na rozwój fizyczny dziecka zarazem na rozwój takich cech charakteru jak: śmiałość, wytrwałość, odwaga, wola podejmowania wysiłku w osiągnięciu celu, wiara we własne możliwości i siły.

9. STOSOWANE ZASADY WYCHOWANIA:

Główną strategią oddziaływań wychowawczych a w naszej pracy z dziećmi jest strategia świadectwa, która polega na wywołaniu u wychowanków mechanizmu identyfikacji z nauczycielem tzw. personalny symbol wartości.Dzięki tej strategii zwłaszcza siostry, nauczycielki i wychowawczynie pomagają dziecku w nabywaniu i urzeczywistnieniu takich samych wartości. Zachodzi to nie tyle przez proces poznania lub przedstawiania wartości, lecz przez ukazywanie życia zgodnego z deklarowanymi wartościami. W Biblii, historii, literaturze i codziennym życiu w umiejętny sposób odnajdujemy zasady i wzory osobowe, tak ważne w wychowaniu.

Zgodnie z koncepcją bł. Edmunda Bojanowskiego w naszej ochronce"Najwyższym celem wychowania jest, aby człowiek stał się obrazem i podobieństwem Boga na ziemi."W realizacji tego celu stosujemy w ochronce odpowiednie zasady wychowania, do których należą:

  • Zasada świadomego i celowego organizowania przez wychowawczynię sytuacji wychowawczych oraz wykorzystanie dla celów wychowawczych codziennych wydarzeń i sytuacji życiowych.

  • Zasada integracji praw i potrzeb związanych z rozwojem dziecka, jego naturą i rozwijanie ich zgodnie z celem wychowania.

  • Zasada dbałości o harmonijny rozwój, w którym każda sfera jest jednakowo ważna. Działania wychowawcze w sposób integralny są ukierunkowane na wszystkie sfery rozwoju dziecka.

  • Zasada wykorzystania ważnej roli spuścizny kulturalnej, jako środka wychowawczego. Odwołanie się do polskiej tradycji i kultury wpisuje się w konkretne uwarunkowania i prowadzi do wychowywania we wspólnocie kościelnej, kulturowej, narodowej, dokonując wszczepienia w problematykę czasu, w jakim żyje człowiek.

  • Zasada budowania wspólnoty osób.

  • Zasada pielęgnowania tzw. rytuału ochronki (obrzędowość, zwyczaje związane z przeżywaniem pór dnia, dni tygodnia i pór roku), przybliżającego określone ideały i wartości. Zwraca się w niej uwagę na duchowość, na transcendencję, na egzystencję człowieka wypełnioną wartościami; podkreśla się problem odpowiedzialności, poczucia obowiązku i godności osoby ludzkiej.

  • Zasada integracji wartości kulturalnych z wartościami życia, co powinno zachodzić także na etapie życia wspólnotowego poprzez autentyczne relacje osobowe wychowanków z nauczycielkami.

  • Zasada współdziałania ochronki z rodziną i środowiskiem w procesie integralnego wychowania dziecka.

10. OBOWIĄZUJĄCE NORMY ZACHOWAŃ W PRZEDSZKOLU

  • Normy zachowania się podczas posiłków:
  • Siedzimy w pozycji lekko pochylonej ku stołowi i łyżkę lub widelec spokojnie wkładamy do ust.

  • Jemy w ciszy, tj. nie mlaskamy, nie rozmawiamy, gdyż rozmowa w czasie jedzenia może być przyczyną zadławienia.

  • Jemy z niezbyt otwartymi ustami, powoli (szybkie zjadanie i połykanie jedzenia jest niezdrowe i nieeleganckie), każdy kęs dobrze gryziemy i żujemy.

  • Sztućcami i innym sprzętem posługujemy się bezpiecznie i kulturalnie, według ustalonych wzorów.

  • Wycieramy usta serwetką i odkładamy ją na brzeg talerza.

  • Odchodząc od stołu, cicho wstajemy i lekko odsuwamy krzesło, wychodzimy, stawiamy je z powrotem w to samo miejsce i mówimy "dziękuję."

  • Normy zachowania się w łazience:

Mycie rąk:

  • Podwijamy rękawy, aby się nie zmoczyły.

  • Moczymy ręce, aby trochę rozpuściło się mydło, które usuwa brud.

  • Pocieramy namydlone ręce, by wytworzyć pianę, tak, aby każdy palec był umyty.

  • Płuczemy ręce wodą, aby całkowicie zmyć mydło.

  • Otrząsamy ręce z wody nad zlewem, aby nie zamoczyć podłogi.

  • Nie chlapiemy celowo kolegów oraz wszystkiego wokół.

  • Wycieramy bardzo dokładnie dłonie, każdy palec oddzielnie.

  • Osuszamy dokładnie ręce.

  • Odwijamy rękawy.

Myjemy ręce

  • Zawsze przed posiłkami i po ich spożyciu.

  • Zawsze po wyjściu z toalety.

  • Zawsze po powrocie z podwórka.

Mycie zębów:

  • Do kubka wlewamy wodę.

  • Dwu- trzykrotnie płuczemy usta.

  • Wyciskamy pastę na szczoteczkę.

  • Myjemy zęby okrężnymi ruchami przypominającymi rysowanie małych kółek.

  • Płuczemy jamę ustną kilkakrotnie wodą.

  • Płuczemy dokładnie szczoteczką i kubek.

  • Wkładamy szczoteczkę do kubka, go góry włosiem.

  • Kubek ze szczotką ustawiamy w wyznaczonym miejscu.

  • Higiena potrzeb fizjologicznych:

  • Korzystamy z toalety wyłącznie pojedynczo.

  • Zawsze po sobie spłukujemy toaletę.

  • Normy zachowania się w szatni:

  • Starannie układamy swoją odzież, buty ustawiamy równo w półce.

  • Pamiętamy o kolejności zakładania odzieży przed wyjściem na podwórko (spodnie, jeśli są zmienne, buty sweter, szalik, kurtka, czapka, rękawiczki).

  • Po powrocie z podwórka, przed wejściem do budynku, otrzepujemy buty z piasku, błota, śniegu, a następnie wycieramy buty o wycieraczkę.

  • Przy rozbieraniu się pamiętamy o kolejności zdejmowania odzieży (odwrotnie niż przy ubieraniu).

  • Starannie składamy odzież i odkładamy na swoją półkę.

Normy zachowania się w sali zabaw:

  • Używamy słów: proszę, przepraszam, dziękuję.

  • Bieganie w sali jest zabronione.

  • Dzielimy się zabawkami.

  • Staramy się mówić umiarkowanym głosem.

  • Sprzątamy po sobie zabawki, po skończonej zabawie odkładamy je na miejsce.

Staramy się nie mówić głośno, gdy:

  • Inni cicho pracują.

  • Inni się bawią.

  • Czytamy i słuchamy.

  • Inni odpoczywają.

  • Normy zachowania się w ogrodzie przedszkolnym:

  • Bezpiecznie korzystamy z urządzeń ogrodowych: huśtawek, zjeżdżalni, zestawu rekreacyjnego, piaskownicy i innego sprzętu.

  • Nie popychamy się przy wchodzeniu na zjeżdżalnię i nie podchodzimy do huśtawek będących w ruchu.

  • W ogrodzie poruszamy się bez potrącania innych.

  • W piaskownicy nie sypiemy innych dzieci piaskiem oraz nie wynosimy piasku poza obręb piaskownicy.

  • Nie niszczymy zabawek ogrodowych, a po skończonej zabawie zabieramy je do przedszkola.

  • Nie niszczymy zieleni w ogrodzie i nie rzucamy śmieci na trawnik.

11. SYSTEMY MOTYWACJI STOSOWANE W PRZEDSZKOLU

  • System motywowania dzieci:

  • Ukazywanie dziecku jego mocnych stron.

  • Praca indywidualna z dzieckiem w celu wyrównania braków i dorównania rówieśnikom.

  • Pokazywanie ze dziecko potrafi więcej niż myśli.

  • Dostrzeganie i podkreślanie u dziecka nawet najmniejszych osiągnięć.

  • Dodawanie pewności siebie przez powierzanie dodatkowych zadań adekwatnych do możliwości.

  • System nagradzania dzieci:

  • Pochwała w obecności innych dzieci.

  • Pochwała dla rodziców.

  • Pozwolenie na dodatkowe skorzystanie z atrakcyjnej zabawki.

  • Uczestniczenie w przygotowaniu do zajęć.

  • Okazanie przez nauczyciela akceptacji i pochwały przez przytulenie pogłaskanie po głowie itp.

  • Nagradzanie drobnym upominkiem. 

  • System konsekwencji, korygowania niewłaściwych zachowań:

  • Rozmowa z dzieckiem ukierunkowana na rozwiązanie problemu.

  • Omówienie z rodzicami niepokojących zachowań dziecka.

  • Odsunięcie na chwilę dziecka od zabawy.

  • Pozbawienie możliwości korzystania z atrakcyjnej zabawki.

  • Omówienie nagannego zachowania z grupą dzieci.

  • „Krzesełko myślenia.”

12. SPOSOBY BADANIA OSIĄGNIĘĆ DZIECI W PRZEDSZKOLU

  • Prezentacji dokonań dzieci (występy, wystawy).

  • Teczek prac, kart pracy i innych dokumentów.

  • Arkuszy obserwacji rozwoju dziecka.

  • Albumów, kronik, materiałów reportażowych (zdjęcia, filmy itp.).

  • Rozmów.

13. SPOSOBY MONITOROWANIA OSIĄGNIĘĆ NAUCZYCIELI

  • Nauczyciele stosują ewaluację własnej pracy (samoocenę), jak również zostają poddani ocenie przez dyrektora i rodziców. Badania osiągnięć nauczycieli dokonuje się na podstawie:

ankiet, rozmów z nauczycielami, rodzicami, hospitacji; obserwacji prezentowanych przez dzieci umiejętności, wiedzy i postaw, arkuszy oceny pracy nauczyciela i samooceny nauczyciela, innych dokumentów obrazujących pracę nauczyciela.

  • Wyniki badania osiągnięć dzieci, nauczycieli, jak również ocena, jakości pracy przedszkola omawiane są na spotkaniu zespołu nauczycieli.

14. SPOSOBY INFORMOWANIA RODZICÓW O POSTĘPACH EDUKACYJNYCH I ROZWOJOWYCH DZIECI

  • Nauczyciele na początku roku szkolnego informują rodziców o wymaganiach edukacyjnych wynikających z realizowanego przez siebie programu nauczania i wychowania.

  • Nauczyciele zobowiązani są do gromadzenia informacji o dziecku i dokumentowania jego rozwoju w sposób przyjęty w przedszkolu.

  • Informacje o dziecku zawarte są w arkuszach obserwacyjnych, diagnostycznych, innych dokumentach zbieranych przez nauczycieli.

  • Rodzice o postępach edukacyjnych swoich dzieci dowiadują się na zebraniach ogólnych, w trakcie indywidualnych rozmów podejmowanych z inicjatywy nauczyciela lub rodzica.

  • Na życzenie rodzica nauczyciel może napisać opinię o aktualnym stanie rozwoju dziecka.

  • Informację o stanie rozwoju dziecka rodzice otrzymują dwa razy w roku po przeprowadzeniu diagnozy wstępnej i końcowej.

15. MODEL ABSOLWENTA

Wychowanie dziecka w naszym przedszkolu, zmierza do ukształtowania wychowanka otwartego na dalszy rozwój i zdolnego w przyszłości do:

  • Akceptacji siebie i swojej życiowej sytuacji, co będzie dla niego inspiracją do odpowiedzialności za własny rozwój (fizyczny, umysłowy i obyczajowy), zmierzający do pełni człowieczeństwa oraz do twórczego przekształcania rzeczywistości, w jakiej żyje.

  • W kształtowaniu swych życiowych postaw jest otwarty na odnoszenie się do wzorców osobowych: biblijnych, świętych, postaci historycznych, osób znaczących.

  • Podejmowania i kształtowania odpowiedzialnych relacji osobowych z ludźmi i z Bogiem w postawie świadomej i ufnej zależności od Boga, wolności, odpowiedzialności i wrażliwości na potrzeby i problemy drugiego człowieka oraz ofiarnej służby wobec młodszych, słabszych, chorych, starszych i ubogich.

  • Wdzięczności wobec Boga i ludzi, pielęgnowania i rozwijania dobra w sobie, z wiarą i nadzieją przeżywając sukcesy życiowe oraz w sposób twórczy pokonując trudności i kryzysy.

  • Oceny swojego postępowania i zmiany niewłaściwych postaw i zachowań, podejmowania trudnych i odpowiedzialnych decyzji zdecydowanie opowiadając się po stronie dobra i świadomie rezygnując z tego, co złe.

  • Otwartości na poznawanie historii, tradycji, kultury narodu, rozwijanie ducha patriotyzmu zachowując tradycje i obyczaje rodzinne, narodowe i religijne.

  • Wrażliwości na piękno natury, którą szanuje, pielęgnuje i ochrania oraz zatroskania o znajomość i rozwój kultury.

  • Doceniania wartości i godności życia swojego i innych, dbania o rozwój duchowy, psychiczny i fizyczny w odniesieniu do perspektywy doczesnej i nadprzyrodzonej.

  • Podjęcia w przyszłości właściwych ról życiowych, obowiązków związanych z nauką, pracą, życiem w rodzinie, społeczeństwie i służenia mu odpowiednio, stosując wiedzę i umiejętności w konkretnych dziedzinach i sytuacjach życia.


16. PRACA Z DZIECKIEM W PRZEDSZKOLU, ZGODNIE ZE WSKAZANIAMI BŁ. EDMUNDA BOJANOWSKIEGO, TO INTEGRALNE WYCHOWANIE DZIECKA W NASTĘPUJĄCYCH OBSZARACH WYCHOWAWCZO – DYDAKTYCZNYCH:

Obszar fizyczny – prawidłowy rozwój fizyczny dziecka:

  • Wyrabianie nawyków higienicznych i zachowań prozdrowotnych;

  • Stopniowe i harmonijne rozwijanie sprawności fizycznej;

  • Wdrażanie do przestrzegania zasad bezpieczeństwa;

  • Rozwijanie sprawności i umiejętności praktycznych;

  • Poznanie i rozwijanie zmysłów.

Obszar umysłowy – wszechstronny rozwój intelektualny dziecka:

  • Rozwijanie procesów poznawczych ;

  • Kształtowanie wyobraźni;

  • Ćwiczenie i rozwijanie pamięci (logika, matematyka, literatura, poezja, przyroda);

  • Rozwijanie mowy, twórczego myślenia i działania;

  • Rozwijanie talentów i zdolności.

Obszar społeczny – właściwy rozwój emocjonalny, kształtowanie postaw społecznych i patriotycznych:

  • Uczenie rozpoznawania, nazywania i radzenia sobie z emocjami;

  • Kształtowanie sfery uczuciowej;

  • Wdrażanie do respektowania norm społecznie akceptowanych;

  • Ukazywanie wartości więzi rodzinnych i koleżeńskich;

  • Kształtowanie postaw i zachowań sprzyjających nawiązaniu poprawnych relacji z rówieśnikami i środowiskiem;

  • Poznanie i kultywowanie zwyczajów i tradycji rodzinnych oraz narodowych;

  • Wdrażanie do szacunku wobec pracy swojej i innych.

Obszar kulturowy – kształtowanie zmysłu estetycznego:

  • Uwrażliwianie na piękno otaczającego świata;

  • Rozwijanie wrażliwości muzycznej;

  • Rozwijanie zainteresowań teatralnych;

  • Uczenie umiejętności odbioru różnych dzieł sztuki;

  • Wdrażanie do tworzenia własnych prac plastyczno- konstrukcyjnych z wykorzystaniem różnorodnych technik.

Obszar moralny – kształtowanie szlachetnego charakteru i prawości obyczajów:

  • Kształtowanie sumienia, poprzez wdrażanie do samooceny i odpowiedzialności za własne czyny;

  • Kształtowanie odpowiedzialnego stosunku do siebie, drugiego człowieka oraz obowiązków wynikających z nauki, pracy, życia w rodzinie i społeczeństwie;

  • Kształtowanie wrażliwości na potrzeby i problemy ludzi ubogich, chorych, samotnych, starszych oraz motywacji do niesienia im konkretnej pomocy.

Obszar religijny – rozwijanie i umacnianie wiary:

  • Wprowadzanie w świat wartości i symboli religijnych;

  • Poznawanie i przyswajanie norm zawartych w prawie naturalnym i prawie Bożym;

  • Przybliżanie prawdy o życiu człowieka jako Dziecka Bożego w wymiarze doczesnym i wiecznym;

  • Uczenie i wprowadzanie w praktyki religijne i uczynki miłosierne;

  • Wprowadzanie do właściwego przeżywania wydarzeń roku liturgicznego;

  • Ukazanie roli Aniołów Stróżów i przykładu świętych, jako wzoru do naśladowania.


17. MODEL WYCHOWAWCY

Słowa nauki nie wystarczą: dzieci, lud, nie słowem, lecz życiem uczyć trzeba jak żyć mają” (E. Bojanowski)

Najważniejszą rolę w procesie integralnego wychowania dziecka pełni wychowawczyni – ochroniarka, która wspiera i oddziałuje przede wszystkim własnym przykładem.

Wychowawczyni – ochroniarka w naszym przedszkolu:

  • Jest osobą zintegrowaną zewnętrznie, wewnętrznie (zgodność myśli, słów i czynów, wewnętrzne scalenie) i obyczajowo (świadome i stanowcze czuwanie nad własną dojrzałością, stawianie wymagań sobie i wychowankom.

  • Pełni obowiązki wychowawczyni nie, jako wykonywanie pracy, ale w poczuciu udziału w misji służby wartościom i jest świadoma wagi dawanego przez siebie przykładu życia i pracowitości.

  • Jest osobą kierującą się w życiu wartościami chrześcijańskimi i jest świadoma rangi dawanego świadectwa życia.

  • Zachowuje tradycje i pielęgnuje wartości religijne, rodzinne i narodowe.

  • Ochroniarka – osoba wychowuje dziecko- osobę z miłością i odpowiedzialnością.

  • Okazuje szacunek dla dzieci i ich rodzin.

  • Potrafi przyznać się do błędów, jest człowiekiem godnym zaufania, osobą wytrwałą i konsekwentną w swoim działaniu.

  • Jest empatyczna rozumie potrzeby innych, wspiera rodziców w ich działaniach wychowawczych. To kreator twórczej i aktywnej postawy dziecka.

  • Umiejętnie dobiera metody i środki wychowania i dostosowuje je do wieku i możliwości dziecka.

  • Jest kompetentna i wykwalifikowana, zaangażowana w pracę z dziećmi.

  • Poszerza swoją wiedzę i zbiera nowe doświadczenia poprzez uczestnictwo w różnych kursach i szkoleniach i w własnej formacji duchowej.

18. ZASADY WSPÓŁPRACY Z RODZINĄ

Współpraca przedszkola z rodziną, która jest dla dziecka naturalnym środowiskiem wychowawczym, w przekazie systemu norm i wartości, integralnym rozwoju i wychowaniu dziecka oparta jest na następujących zasadach:

  • Zasada jasnego informowania rodziców o specyfice wychowania w ochronce, zasadach współpracy z rodziną oraz konsekwentnego ich przestrzegania dla osiągnięcia celu wychowania w ochronce.

  • Zasada pierwszeństwa prawa rodziców do wychowania dzieci (mowa o prawie naturalnym) z uwzględnieniem ich praw rodzicielskich, także w związku z planowaniem działań wychowawczych w ochronce.

  • Zasada pomocniczości polegająca na służbie rodzinie i niesieniu jej pomocy w wychowaniu dziecka.

  • Zasada indywidualnego podejścia do dziecka i jego rozwoju oraz rozwoju wspólnoty osób. Podkreśla się respekt wobec tajemnicy dziecka, a uwzględniając wychowanka, jako pierwszy faktor wychowania, jego wartość, jako osoby.

  • Zasada indywidualnego podejścia do potrzeb, możliwości i problemów rodziny.

  • Zasada współpracy podmiotowej - wypracowywanie wspólnego stanowiska nauczycielki i rodziców wobec dziecka i współdziałanie w procesie jego integralnego wychowania.

  • Zasada rzetelnego i dyskretnego informowania rodziców o postępach dziecka, jego problemach i potrzebach dostrzeganych w trakcie realizacji zadań poprzez rozmowy indywidualne, konsultacje, kąciki dla rodziców, przedstawienie rodzicom podczas rozmów wyników obserwacji i diagnozy dwa razy do roku, spotkania ze specjalistami i respektowaniu postanowień specjalistów odnośnie dziecka.

19. SPOSOBY WSPÓŁPRACY ZE ŚRODOWISKIEM LOKALNYM

  • Podtrzymywanie tradycji organizowania imprez o charakterze otwartym dla społeczności lokalnej.

  • Współpraca z poradnią psychologiczno-pedagogiczną,   władzami samorządowymi itp.

  • Włączanie się w organizowane przedsięwzięcia kulturalne, konkursy oraz udział w niektórych imprezach o charakterze  lokalnym i ogólnokrajowym na terenie: parafii p.w. Św. Piotra i Pawła w Tyliczu, miejscowości – Tylicz i Urzędu Miasta Krynica-Zdrój.

20. PATRONAT DNI TYGODNIA

Każdy dzień w przedszkolu ma swój charakterystyczny klimat wynikający z przypisanego mu patronatu, w którym realizowane są poszczególne zajęcia i różnorodne formy aktywności zawarte w planie dnia. Codziennie nauczyciel przypomina religijny wątek dnia, który wybrzmiewa we wspólnej modlitwie porannej i kalendarzu tygodnia.

Poniedziałek - Dzień poświęcony Opatrzności Bożej. W poniedziałki nauczyciel uwrażliwia dzieci na dostrzeganie darów Bożej Opatrzności w codziennych sytuacjach życia oraz pięknie otaczającego świata przygotowując je krótko do modlitwy i podając intencje. Kształtuje w ten sposób postawę wdzięczności wobec Pana Boga i ludzi – dobroczyńców, za których dzieci modlą się.

Wtorek - W tym dniu nauczyciel przypomina dzieciom Aniołów Stróżów, zwraca uwagę na ich rolę i zadania, jakie mają szczególnie wobec dzieci oraz potrzebę naśladowania ich w życiu każdego człowieka. Wybiera dzieci pełniące rolę Aniołów Stróżów. Mobilizuje ich do takich zachowań, które byłyby wzorem dla innych.

Środa - Dzień, w którym w szczególny sposób dzieci pamiętają w swoich modlitwach o zmarłych. Nauczyciel wspomina o tym przy modlitwie porannej przybliżając dzieciomtakże prawdę o niebie, jako miejscu wiecznego życia i szczęścia. Posługuje się przytym Biblią – Starym Testamentem wykorzystując przystępne opisy postaci i wydarzeńbiblijnych.

Czwartek - Dzień, w którym wspominamy pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu jest przeżywany bardziej podniośle, dlatego przeważają wesołe zabawy. Nauczyciel czyta dzieciom krótkie fragmenty Ewangelii opisujące to ważne wydarzenie. Wdraża dzieci do wyrażania wdzięczności i radości poprzez dzielenia się tym, co posiadają, poprzez konkretne, drobne czyny.

Piątek - Dzień pamięci o Męce Pańskiej. Dzieci mają możliwość uczyć się stosownego zachowania, powagi i motywacji do dobrych czynów, które są rezygnacją z czegoś, co je kosztuje, ale przynosi dobro innym. Nauczyciel wdraża dzieci do drobnych ofiar, wyrzeczeń, poświęceń. Uwrażliwia na ludzi chorych i ubogich. Nauczyciel w modlitwie porannej ukierunkowuje spontaniczne intencje dzieci na akty dziękczynienia za to, że Jezus oddał za nas życie, przeproszenia Go za brak miłości i zło. W ciągu dnia zwraca uwagę na to, by zabawy dzieci były bardziej ciche, przypomina dzieciom o godzinie śmierci Jezusa.

21. OBRZĘDOWOŚĆ I UROCZYSTOŚCI OCHRONKI

Bardzo ważnym środkiem wychowania w naszej ochronce jest obrzędowość oparta na tradycyjnych obrzędach narodowych, ludowych i religijnych. Bł. E. Bojanowski twierdził, że „Wychowanie jest zachowywaniem obyczajów rodzinnych – ma charakter zachowawczy tych zwyczajów, z których idą obyczaje.(...) W Ochronce ważniejsze okoliczności życia, które już i w wieku dziecięcym niemały wpływ moralny wywierać są zdolne, uwydatniać należy uroczystymi znamionami. Zwyczaje takowe silnie na wyobraźnię dziecięcą bijące, podnoszą nierównie wyżej wartość moralną tychże okoliczności życia, i zewnętrzną formą obrządkową wypowiadają jak najdostępniej ich głębsze znaczenie wewnętrzne” 1

22. OBRZĘDY OCHRONKOWE:

  • Uroczyste rozpoczęcie nowego roku szkolnego w ochronce połączone z Mszą Świętą

  • Urodziny i imieniny.

  • Ozdrowienie, czyli modlitwa dzieci w ochronce za chorych kolegów i koleżanki, za chorych: rodzeństwo, rodziców, dziadków.

  • Spotkanie ze św. Mikołajem.

  • Wieczerza wigilijna z Siostrami i pracownikami przedszkola, otrzymywanie prezentów na Gwiazdkę.

  • Dzielimy się między sobą - dzielenie się słodyczami i zabawkami przyniesionymi z domu oraz znajdującymi się w ochronce.

  • Uroczystość Dnia Babci i Dziadka złożenie życzeń i wręczenie upominków wykonanych przez dzieci.

  • Bal karnawałowy.

  • „Koszyczek Wielkanocny” oraz adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy.

  • Uroczystość Dnia Mamy i Taty.

  • Świętowanie Dnia Dziecka w formie wybranej przez nauczycieli ochronki połączone z wręczeniem dzieciom drobnych upominków.

  • Uroczyste zakończenie roku szkolnego połączone ze Mszą świętą.

23. DOBÓR PROGRAMÓW W PRZEDSZKOLU

W Przedszkolu (Ochronce) Sióstr Służebniczek realizowany jest program pt. „Od dzieci trzeba zacząć” - Program wychowania przedszkolnegowedług koncepcji pedagogicznej bł. Edmunda Bojanowskiegoopracowany iwydany przezZgromadzenie Sióstr Służebniczek BDNP w Dębicy w 2008 r. (red. s. Maria Opiela). Realizacja programu ściśle połączona jest z działaniami opiekuńczymi, obejmuje spektrum zadań w zakresie trzech obszarów: wychowania, zdobywania wiedzy istotnej dla wychowania i kształcenia umiejętności istotnych dla wychowania.

Jako pomoc w realizacji programu nauczyciele po uzgodnieniu z rodzicami dzieci mogą korzystać z innych wybranych programów i kart pracy o ile nie są sprzeczne z charakterem i specyfiką przedszkola.

24. PROMOCJA PLACÓWKI

  • Prezentowanie życzliwej postawy wobec klientów przedszkola.

  • Dbałość o dobrą opinię placówki w środowisku lokalnym.

  • Popularyzowanie wychowania przedszkolnego.

  • Prowadzenie kroniki przedszkola, albumu ze zdjęciami wydarzeń przedszkolnych oraz strony internetowej.

  • Organizacja uroczystości z udziałem zaproszonych gości.

  • Zabieganie o notatki w prasie.

  • Dbałość o estetykę otoczenia wewnątrz i na zewnątrz budynku.

  • Upowszechnianie informacji o przedszkolu.

25. KIERUNKI DZIAŁANIA (PRIORYTETY) NA LATA 2015/2016 – 2017/2018:

W obszarze działalności wychowawczej, dydaktycznej i opiekuńczej przedszkola:

  • Zapoznanie rodziców i dzieci nowo zapisanych z postacią Bł. Edmunda Bojanowskiego oraz coroczne przeżywanie w listopadzie rocznicy Jego urodzin poprzez prelekcje, inscenizacje, piosenki, wystawy i ilustracje z historii jego życia i działania.

  • Wdrażanie elementów koncepcji integralnego wychowania wg. Założeń bł. Edmunda Bojanowskiego w zakresie wychowania religijnego, patriotycznego i przyrodniczego, emocjonalnego, fizycznego.

  • Wspólnie z nauczycielami opracowanie i modyfikacja w razie potrzeb Koncepcji Pracy przedszkola oraz zapoznanie z nią rodziców i środowiska lokalnego przez stosowanie różnych metod i środków.

  • Wychowanie do umiłowania przyrody – kształtowanie postaw proekologicznych.

  • Wspieranie rozwoju emocjonalnego dziecka.

  • Upowszechnienie czytelnictwa wśród dzieci.

  • Przygotowanie dzieci do posługiwanie się językiem obcym nowożytnym poprzez rozbudzanie ich świadomości językowej i wrażliwości kulturowej oraz budowanie pozytywnej motywacji do nauki języków obcych na dalszych etapach edukacyjnych, a w przypadku dzieci z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym – rozwijanie świadomości istnienia odmienności językowej i kulturowej.

  • Realizacja Kierunków Polityki Oświatowej Państwa w zależności od potrzeb przedszkola, środowiska lokalnego oraz możliwości dzieci i przedszkola.

  • Zacieśnienie współpracy między pobliskimi ochronkami i Szkołą Podstawową w Tyliczu.

  • Zacieśnienie między pracownikami przedszkola atmosfery otwartości i przyjaznego towarzyszenia oraz tworzenie właściwych relacji między rodzicami, nauczycielami i Siostrami mając świadomość, że właściwe dojrzałe relacje między personelem umożliwiają dzieciom zdobywanie wiedzy, umiejętności, wzorców zachowań, i dogłębnego korzystania z oferty przedszkola.

  • Doskonalenie procesów wspomagania i edukacji dzieci, w tym poszerzenie nowatorstwa pedagogicznego w przedszkolu a w szczególności inspirowanie dzieci do różnego rodzaju aktywności poprzez wprowadzenie metod aktywizujących.

  • Prowadzenie systematycznej obserwacji i diagnozy dzieci oraz ich analizowanie w celu lepszego poznania możliwości dzieci, ich potrzeb rozwojowych oraz zainteresowań.

  • Współtworzenie z dziećmi zasad i reguł drogą do łatwiejszego ich zapamiętywania, podporządkowania się im oraz lepszego egzekwowania przez nauczycieli.

  • Analizowanie skuteczności podejmowanych działań wychowawczych w celu eliminowania ewentualnych zagrożeń w czasie pobytu dzieci w przedszkolu, w czasie wycieczek i spacerów.

  • Doskonalenie metod i form współpracy ze środowiskiem lokalnym i wykorzystanie zasobów środowiska dla celów wychowawczych przedszkola (nawiązanie współpracy z Poradnią Psychologiczno-Pedagogiczną, z Teatrem Objazdowym, organizowanie spotkań ze specjalistami, współpraca z Parafią św. Piotra i Pawła w Tyliczu, współpraca ze Szkołą Podstawową w Tyliczu, Biblioteką Publiczną, Świetlicą Środowiskową, Gospodarstwami Agroturystycznymi.

  • Udział w akcji zbierania plastikowych zakrętek na pokrycie kosztów rehabilitacji dla Olinki.

  • Pozyskiwanie rodziców na partnerów przedszkola poprzez:

  • założenie wspólnoty Rodzina Edmundowa.

  • kontynuowanie formacji religijnej rodziców w formie comiesięcznych skupień.

W zakresie bazy przedszkolnej priorytetem jest:

  • sukcesywne malowanie pomieszczeń całego przedszkola w razie potrzeb;

  • troska o estetykę i sukcesywne doposażenie placu zabaw;

  • ogrodzenie terenu przedszkola;

  • w miarę możliwości poszerzenie godzin pracy przedszkola wedle oczekiwań i potrzeb rodziców.

26. ZAKOŃCZENIE

  • Opracowana Koncepcja pracy obowiązuje każdego nauczyciela.

  • Jest dokumentem otwartym, podlega modyfikacji a wszelkie nanoszone poprawki i korekcje zastaną zapisane w formie aneksu. W sytuacji dużej ilości zmian drukuje się tekst jednolity Koncepcji.

  • Nauczyciele i dyrektor odpowiedzialni są za zapoznanie z tym dokumentem rodziców.

  • Wchodzi w życie z dniem uchwalenia.

  • Nauczyciele potwierdzają własnoręcznym podpisem dokument potwierdzający zapoznanie z koncepcją. Potwierdzenie to stanowi załącznik do tej Koncepcji.

Co do prowadzenia dzieci, zachowywać najdrobniejsze szczegóły, które są przepisane, bo nie uwierzycie, jak wielkiej w tym jest wagi każda, choćby rzecz najdrobniejsza”(bł. Edmund Bojanowski) 2

1Notatki, B-h-3, k.2,3


2Reguła Zgromadzenia Służebniczek Boga-Rodzicy Dziewicy Niepokalanie Poczętej, Poznań 1867